اگه دنبال یه بوی ساحل و نسیم و دریاچه نیستی، بلکه دلت می‌خواد خود روح دریا رو بزنی به تنت، خب خوش اومدی!
Megamare یه عطر آبی نیست، یه اتفاق آبیه! انگار یه شیرجه زدی وسط یه اقیانوس ناشناخته که نه آرومه، نه قابل پیش‌بینی...

از همون اول، یه بوی فلزی، نمکی و دریایی بهت حمله می‌کنه — ولی نه اون بوی صابون‌طور تمیز و لوس. نه نه! این یه بوی واقعی از دریاست.
اون حالتی که وایسادی کنار ساحل، باد تند می‌زنه، موج میزنه تو صورتت، بوی جلبک و شن خیس خورده و نمک و چوب پوسیده‌ی ساحل میاد... همونه دقیقا!

هیچ نت رسمی‌ای براش مشخص نشده، چون سازنده‌ش (Alessandro Gualtieri) گفته: "بیشتر حس کن، کمتر تحلیل."
ولی حس‌ کلیش یه ترکیب خفن از بوی دریا، نمک، فلز، و یه ته‌مایه‌ی سبز و تیزه که کم‌کم با پوستت مچ میشه و یه بوی کاملاً منحصر به فرد می‌سازه.

اگه قراره تو جمع یه امضای عجیب و خاص داشته باشی که هیچ‌کس نتونه راحت حدس بزنه چی زدی، این همون انتخابه.
به درد پاییز، زمستون، شب‌های مرطوب یا موقعیت‌های خاص و هنری می‌خوره.

اونی که اهل عطرای تکراری نیست. دنبال تعریف گرفتن نیست، دنبال تجربه کردنه. اهل ماجراجویی، متفاوت بودن، و یه کم هم مرموز بازی.

Megamare یه بوی ساده‌ی دریایی نیست... یه موجود زنده‌ست.

بزنی، انگار یه موج بزرگ از ته اقیانوس میاد بالا، دور همه رو خیس می‌کنه، و فقط تو خشک می‌مونی؛ چون تو خود موجی 🌊